بدون عنوان

دروازه عشق زندگی را

به رویم 

بسته اند.

وقلبم راآگنده اند

ازدرد ودریغ

تنها !

تنها !

تنها من مانده ام 

وچله نشینی یا’سهاوشکست ها

تنها 

تنها 

تنها؟

خرابه’این تنها’ىى را

                      اما

به جا خواهم گذارد

وچون ابروهوا

            آزاد خواهم شد

وخواهم پیمودتنگه’ وحشت زا’ىی را

که درفاصله’ اکنون

              ودنیای فرداست

وفواره های بلندآرزو را

                  بازمی کنم

تاقطره های فتح به پاشند

تاموج های رنگ بریزند

تاحماسه ای به سرایند

وبه فشارند

          حلقوم

رنج سالیانم را

وفرودآورند

خواب پریشان یا’سم را

                    از بالا

                    حالا !

                           شعراز: اسمعیل شاهرودی

                          ازکتاب چشم اندازشعرنو فارسی

                             دکتر حمید زرین کوب

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 10 بازدید