بهار شاد شورافکن

بهار شادشورافکن /زقله ها به زیرآمد

هنوزعشق جان دارد/نگونگوکه دیر آمد

 

بهار شاد شورافکن/به بزم دوستان چون من

میان جامه ای روشن/ زپولک وحریر آمد   

 

دو زلف مشک بیزش گل/

نگین سینه ریزش گل

سریرخفت وخیزش گل/

ببین چه دلپذیر آمد

 

هواحریر آبی شد/کرانه آفتابی شد

مگوحکایت ازباران /که دل زگریه سیرآمد

 

زکوه پرس ودامانش /چه رفته با زمستانش

که از ستیغ پستانش/ هزاران جوی شیر آمد

 

زکار عشق پیوسته /رمیده بودم وخسته

که ناگهان نداسته /رخ تو درضمیر آمد

 

بدین غزل مجال اینجا /

چه حیله رفت وحال ایجا 

که پویه گر غزال اینجا /

به پای خود اسیر آمد

 

تویی تمشک پرخارم/که میوه دادوآزارم

چه شکروشکوه بگزارم ؟/کزین دو ناگزیرآمد

 

زعشق می کنم پروا/ که بی توان وبی یارا

زپا افتاده است اما بهار دلپذیر آمد

 

هنوز عشق جان دارد /بهار اگر توان دارد

به معجزش جوان دارد/وصال اگر چه پیر آمد  

       

                                               سیمین بهبهانی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 26 بازدید