آزادی

پشه ای در استگان آمد فرود

تا بنوشد آنچه واپس مانده بود

کودکی -از شیطنت -بازی کنان 

بست با دستش دهان استکان !

پیشه دیگر طعمه اش را لب نزد

جست تا از دام کودک وارهد

خشک لب می گشت حیران راه جو 

زیر وبالا بسته هر سو راه او

روزنی می جست در دیوار ودر

تا به آزادی رسد بار دیگر

هر چه بر جست تکاپو می فزود

راه بیرون رفتن از چاهش نبود

آنقدر کوبید بر دیوار سر

تا فرو افتاد خونین بال وپر 

جان گرامی بود وآن نعمت لذیذ

لیک آزادی گرامی تر عزیز

                                          فریدون مشیری

/ 0 نظر / 13 بازدید