چهل وچند سال با م امید یداله قرایی

اخوان :

من که مردم،اگر شد مرا پیش پای فردوسی به خاک بسپارید چه بهتر ؛ و اگر نشد بیرون از هر بهشتی، درجایی دور دست که کسی جز خدا نشناسد، تنها با عورت پوشی ،در گودالی به طول قامتم،پیش چشم پدرم خورشید، به مادرم زمین بسپارید . اگرخورشید پشت ابرها باشد وابرها ببارند، امری ومساله ای نیست. دو درخت از هر نوع که بخواهید،به فاصله ی دو متر بر سر گورم بکارید تا از لاشه ی من تغذیه کنند،و بر آن درخت ها مرغ شب گم کرده آشیانه ای بیاساید؛ ویا میوه ای داشته باشد و گرسنه ای را به راحت برساند؛ یا گلی ونشانه ای بر رهگذر خسته ای هدیه کند؛ یا دست کم، هیمه ای بر سرما مانده ای ببخشد ...

                                         خاکسپاری مهدی اخوان ثالث در جوار 

                                         آرامگا ه فردوسی در باغ توس

                                                  چهار شهریور    1369

/ 0 نظر / 7 بازدید