نظاره گران

میان دشت

از اجتماع گلهای زرد 

گذشتم

اندوهشان 

از  پرنده ی فاخته بود

که برده بود از یاد 

سرزمین شان

وآنان نظاره گر 

علف های لاغر مشوش

بودند در تهاجم باد 

که می خوردند شلاق

                                                   از : سرور محمدی 

/ 0 نظر / 10 بازدید