از سبز به سبز

من دراین تاریکی

فکر یک بره’ روشن هستم

که بیایدعلف خستگی ام را بچرد

 

من در این تاریکی

امتدادتر بازوهایم را

زیربارانی می بینم

که دعاهای نخستن بشر راترکرد

 

من در این تاریکی

در گشودم به چمن های قدیم،

به طلایی هایی،که به دیوار اساطیرتماشاکردیم.

 

من در این تاریکی

ریشه ها رادیدم

وبرای بته’نورس مرگ،آب رامعنی کردیم.

 

                                                از : سهراب سپهری

 

/ 0 نظر / 6 بازدید