محمد علی سپانلو :

 زیبا ومه آلود به رستوران آمد 

از دامن چتر بسته اش

می ریخت هنوز سایه های باران

 

یک طره خیس درکنار ابرویش

انگار پرانتزی بدون جفت...

بازوی مسافر را

 

با پنجه ای از هوا گرفت

لبخند زنان به گردش رگبار ...

                                          محمد علی سپانلو  

                                            یادش گرامی

/ 0 نظر / 6 بازدید