سه شعر از حمید مصدق

آ ه ای عشق تو در جان و تن من جاری 

دلم آن سوی زمان 

با تو آیا دارد 

وعده ی دیداری ؟

چه شنیدم ؟

تو چه گفتی ؟

آری ؟ !

 

 

چشم من چشمه ی زاینده ی اشک 

کو ه ام بستر رود 

کاشکی همچو حبابی بر آب 

در نگاه تو رها می شدم از بود ونبود 

 

 

 

تنها تو را ستودم

انسان ستودمت که بدانند مردمان 

محبوب من به سان خدایان ستودنی است 

                                                           حمید مصد ق


                                                

/ 0 نظر / 13 بازدید